zondag 7 juli 2013

walls of my heart

Na een tijdje in het Nederlands te hebben geschreven,
kwam er deze keer ook weer een Engelse tekst bij.
 
You appear betweeen the lines of,
my first book in years.
oh you can be found in,
the aging tracks of my tears.
 
I see you in the things that,
happened way before your time.
I always seem to write you,
down in the verses of my rhyme.
 
In my life,
your hands are everywhere.
But when I trie to find them,
you're never quite there.
When searching I seem to notice every sound,
even while knowing you're nowhere to be found.
And though I have loved you from the start,
I ask you please be gentle, colouring the walls of my heart.
 
I will chase you to corners,
of memories I never had.
but ot live them and not find you,
might feel just as bad.
 
I kissed goodbye a thousand times,
for you to leave what's mine.
you said it's okay my darling,
it's okay, you will be fine.
 
In my life,
your hands are everywhere.
But when I trie to find them,
you're never quite there.
When searching I seem to notice every sound,
even while knowing you're nowhere to be found.
And though I have loved you from the start,
I ask you please be gentle, colouring the walls of my heart.
 
So will you pack your bags and leave me,
so I can stop seeing what isn't there.
Please stay it would do no good.
in my eyes you're everywhere.
 
In my life,
your hands are everywhere.
But when I trie to find them,
you're never quite there.
When searching I seem to notice every sound,
even while knowing you're nowhere to be found.
 
You kissed goodbye,
said it's okay you will be fine.
I begged you please be gentle, be mine.
Oh and I have loved you from the start,
so please never, stop colouring the walls of my heart.


zal ik nooit

Een weekje op vakantie betekent ook: tijd om te schrijven!
Er is heel wat uit de pen gevloeid in die paar dagen.
 
Zoals dag en nacht elkaar nooit vinden,
raken wij elkaar zachtjes aan,
de afstand te beminnen,
ons schip verdoemd maar niet vergaan.
 
Zoals de wortels nooit de bloemen zien,
zien onze ogen alleen elkaar.
De afstand zit vanbinnen,
onze waarheid eerlijk maar niet waar.
 
Zal ik je,
ooit ontmoeten toch?
Zullen mijn,
ogen ooit de jouwe zijn,
en die van jou van mij?
Zullen we,
elkaar ontmoeten in onze eigen blik,
zal ik nooit,
de jouwe zijn.
 
Zoals een kuiken dat niet vliegen kan,
draag ik jou leven tegen me aan.
Te zwaar om hoog te tillen,
te licht om te laten gaan.
 
Zoals een stomme en een dove,
elkaar begrijpen zonder taal.
Zo leven wij ons leven,
gebaren ons verhaal.
 
Zal ik je,
ooit ontmoeten toch?
Zullen mijn,
ogen ooit de jouwe zijn,
en die van jou van mij?
Zullen we,
elkaar herkennen in onze eigen blik,
zal ik nooit,
de jouwe zijn.
 
Zou je me vergeten, de foto's vergelen,
op zolder in een doos.
Hem laten staan bij een verhuizing,
vergeten dat je koos.
 
Zal je net verdwenen zijn,
wanneer ik je vinden kan.
als ik je riep, zou je komen?
Of is mijn hand te klein?
 
Maar wat je ook doet,
ik vind je niet en ik verdwijn,
maar in mijn hoofd zal ik,
zal ik altijd de jouwe zijn.
 
 


dinsdag 25 juni 2013

Als je maar gelukkig bent

En ook voor die liedje zweefden de ideeën al een tijdje door mijn hoofd.
Soms heb je zo'n nummer, dat je er in één keer uitschrijft.
Dat was hier het geval, heerlijk!

Als je maar gelukkig bent.

Je zei geeft niets, het maakt niet uit,
wat je doet, wat je besluit.
Het kan me weinig schelen,
als je maar gelukkig bent.

Het is toch goed, ik wist het al,
dat je zou opstaan, voor de val.
Ik wil mij met je delen,
als je maar gelukkig bent.

Je zei: je hebt alles voor elkaar.
Kijk nou naar je leven,
er is niets meer te vergeven.
Ik hoor me denken was dat maar waar.
Maar misschien heb je gelijk,
misschien is het geluk waarvoor ik wijk.

Je zei ik vind het toch wel fijn,
dat je bij mij jezelf wilt zijn.
Ik heb het lang geweten,
maar of je klaar was wist ik niet.

Er is niets mis, met wat je dacht,
het is gewoon niet, wat je verwacht.
Je was al snel gaan leven,
maar je toekomst draaide om.

Je zei: je hebt alles voor elkaar.
Kijk nou naar je leven,
er is niets meer te vergeven.
Ik hoor me denken was dat maar waar.
Maar misschien heb je gelijk,
misschien is het geluk waarvoor ik wijk.

Je zei: je hebt alles voor elkaar.
Kijk nou naar je leven,
er is niets meer te vergeven.
Ik hoor me denken was dat maar waar.
Maar misschien heb je gelijk,
misschien is het geluk waarvoor ik wijk.

Je zei geeft niets, het maakt niet uit,
wat je doet, wat je besluit.
Het kan me weinig schelen,
als je maar gelukkig bent.







Meisje van toen

Het moest er toch eens van komen: mijn eerste Nederlandse songtekst! 
Geïnspireerd door Zij van Miss Montreal en de afleveringen van de beste singer songwriter vond ik het tijd worden om mijn ideeën ook eens uit te schrijven.
Hieronder de tekst van mijn nummer:

Het meisje van toen

Ze kijkt naar de bomen,
het is zo'n mooi gezicht.
Maar als het hard gaat waaien,
zijn ze nooit in evenwicht.

Zo staat ze hier nu voor me,
gezicht recht in de wind.
Zo constant in beweging,
geen glimlach die het vindt.

En er blijft niets anders over dan te zeggen:
duurde de dag maar niet zo lang.

Een zee van duizend woorden,
een kind dat niet zwemmen kan.
de jongen die ging dansen,
zagen ze nooit meer echt als man.

Ze is één van duizend zaadjes,
verspreid over het land.
Geplant maar verlaten,
als een zee zonder strand.

Dus er blijft niets anders over dan te zeggen:
duurde de dag maar niet zo lang.

Maar in haar kan ik me vinden,
dat meisje van toen.
Zoekend en verlaten,
door haar eigen fatsoen.

En voor haar niets anders dan te zeggen:
duurde de dag maar niet zo lang.

Ik kijk naar de bomen,
het is zo'n mooi gezicht.
Laat de wind maar waaien,
ik vind in ons mijn evenwicht.


dinsdag 7 mei 2013

jaaa!

Na een fantastisch, energiek, inspirerend trainingsweekend ben ik vandaag aangenomen bij Recrateam!
Geen ander mailtje had me blijer kunnen maken:)
De komende zomer loop ik er dus bij zoals op bovenstaande foto.
Ik heb er ontzettend veel zin in, en kijk uit naar mijn werkperiode!
Meer info over de organisatie kan je op deze site vinden:
 

donderdag 28 maart 2013

weten dat nooit

We zijn vergaan,
in een cirkel,
een golf van oneindig,
weten dat nooit...
 
We zullen bestaan,
van elkaar verwijderd,
onze cirkels vervlochten,
in weten dat  nooit..

zaterdag 16 maart 2013

Born Misfits

De laatste tijd flink aan het schrijven geweest. Het ene af, het andere weggegooid of een basis voor iets nieuws. Het blijft een mooie manier om je visie uit te dragen.

I met you at the station,
I met you on the streets.
I'll meet you during winters,
I'll be living through from here.

I'll be sipping my coffee,
You'll be drinking you wine.
You'll laugh at your neighbour,
I'll stare back at mine.
So when I'll meet you during winters,
enjoy your time.

And as people we will never be together,
as two souls we'll be inseperable for time.
Cause we'll always be the misfits we were born.
and we'll always like, eachother's place.

I'm the fire you're the firefighter,
I'm the rush and you're the time.
When I ask you to start singing,
you just say a rhyme.

We're married and single,
we're boasting and shy.
We've been laughing for ages,
now we're left here to cry.
So when I ask you to start singing,
I mean just say a rhyme.

And as people we will never be together,
as two souls we'll be inseperable for time.
cause we'll always be the misfits we were born.
and we'll always like, eachother's place.

And even when our paths will never cross,
we'll live on without knowing what to miss.
And even if I'll die before we meet,
there'll always be a misfit, that fits my place.

And as people we we'll never be together,
as two souls we'll be inseperable for time.
cause we'll always be the misfits we were born
and we'll always,
like eachother's place