Als ik de wind kon beheersen,

waaide er een koepel rond je hoofd.

Zachtjes zingend in je oren,

van iedere wilskracht beroofd.

Als ik de dagen kon verlengen,

verdween de duisternis uit de nacht.

Je licht zal altijd blijven schijnen,

verloren noch verzacht.

Als ik een wereld kon beheersen,

koos ik de koepel rond je hoofd.

Opdat de pijn weer zal verdwijnen,

haar indruk van alle kracht beroofd.

Diepte

Nachten moeten langer duren,

langer dan de nacht.

Dagen moeten lichter worden,

lichter dan de dag.

Ogen moeten dieper kijken,

dieper dan het bruin.

Want als haar oog haar huis is,

ligt vriendschap achter in de tuin.



In de handpalm van de tijd.

In de handpalm van de tijd,

draaien de wijzers langzaam trager.

Je versnelt je pas en verlaat de last,

maar je blijft steeds haar drager.

In de handpalm van de tijd,

ben je al het gevoel voor haar even kwijt.

I was just trying something with these materials.

I think the most importent thing is that the things you make represent your vision and the way you feel inside.

I was inspired by the drawing of Pavel Tatarnikov.

I have always loved his sense of wonder and fantasy.

So this one is inspired by him.

Dit is het eindresultaat. Ik gebruikte de foto's van Richard Calmes die ik noemde. Ik wilde de expressie van een danser vastleggen in en simpel beeld. De kracht van de beweging. Ze drukken het gevoel uit wat voor mij uitgaat van kunst. De kunst ligt in jezelf, daar heb je geen omgeving voor nodig.

Richard Calmes fotografeerde vershillende dansers en danseressen. Prachtig om te zien en het herinnerd me aan de voorstellingen van Intordans en de recente uitvoering van het Zwanenmeer die ik bezocht. Ik kwam hier bij uit toen in afbeeldingen van dansers zocht voor een reeks schilderijen.